De Raad van Toezicht heeft zijn rol op grond van de klokkenluidersregeling onjuist ingevuld.

Samenvatting

Situatie
Klager heeft een brief geschreven aan de Raad van Toezicht om een aantal misstanden binnen de organisatie aan te kaarten. Hij beriep zich daarbij op de klokkenluidersregeling van de organisatie. De Raad van Toezicht betwijfelde of het wel om een melding op grond van die regeling ging en suggereerde dat de melder niet te goeder trouw zou zijn. Ook was de brief van klager op het bestuursbureau geopend voordat deze aan de Raad van Toezicht werd doorgeleid. 

Advies van de Commissie
De klacht over de reactie op de melding is gegrond. 

Toelichting
Vanaf de melding mocht klager er op vertrouwen dat hem de bescherming van de klokkenluidersregeling zou worden geboden. Hij mocht er ook op rekenen dat vertrouwen en vertrouwelijkheid de leidende beginselen zouden zijn bij de behandeling van zijn melding. De aard van de regeling brengt met zich mee dat een melder ervan uit moet kunnen gaan dat de ontvanger van de melding zich procedureel onafhankelijk opstelt en de melding onbevangen en open ontvangt. Klager heeft zich vanaf het eerste moment waarop hij zijn melding heeft gedaan, in een onveilige en bij tijd en wijle intimiderende situatie bevonden. Hij heeft niet de bescherming genoten die de klokkenluidersregeling hem beoogt te bieden. De Raad van toezicht heeft miskend dat de klokkenluidersregeling hem een andere rol toebedeelt, te weten die van onafhankelijke en open beoordelaar van een melding in de zin van de regeling. De Raad van Toezicht is met het beroep van klager op de regeling omgegaan op een wijze die niet strookt met wat de regeling beoogt.