'Strijdvaardig om ook andere ouders te helpen'

Sommige leerlingen komen in aanmerking voor speciaal onderwijs. De Landelijke Bezwaaradviescommissie Toelaatbaarheidsverklaring (LBT) behandelt zaken waarbij ouders, schoolbesturen en samenwerkingsverbanden het niet eens zijn over de toelaatbaarheidsverklaring. Een moeder tekende hiertegen een bezwaar aan. Tijdens de behandeling van haar zaak deed de Commissie geen uitspraak, maar vroeg partijen om samen tot een oplossing te komen. Het om de tafel zitten heeft een acceptabele uitkomst opgeleverd.

Verlenging

Bij de LBT zijn 147 samenwerkingsverbanden van scholen aangesloten. Zij beoordelen of een leerling toelaatbaar is zoals bijvoorbeeld tot het (voorgezet) speciaal onderwijs. Haar meervoudig gehandicapte zoon van 16 jaar volgt onderwijs op een school voor speciaal voortgezet onderwijs (vso-school). De vso-school heeft bij het samenwerkingsverband verzocht om een toelaatbaarheidsverklaring tot het einde van zijn schooltijd te verlengen.
Het samenwerkingsverband meende echter dat hij niet meer in aanmerking kwam. Omdat een gesprek geen oplossing bood en duidelijke argumentatie ontbrak, tekende de moeder bezwaar aan. Anders had het gevolg kunnen zijn dat haar zoon mogelijk binnen een half jaar van school af zou moeten.

Volle emotie

De LBT nam de zaak in behandeling. De aanloop naar de behandeling was voor haar stressvol. “Ook al behandelde de Commissie me goed en rechtvaardig, het is toch intimiderend als je tegenover het samenwerkingsverband zit, met drie man sterk waaronder een advocaat. Bovendien waren ze stellig dat het gewoon hun beleid was. Als ouder ben je onervaren en zit je er met je volle emotie in. Dat maakt het spannend en ook ongemakkelijk. Liever had ik de behandeling voorkomen door middel van bemiddeling.”

Onderhandelingstafel

Toch kregen partijen een kans voor die bemiddeling. De Commissie deed namelijk geen uitspraak en stelde partijen voor om er onderling uit te komen. "De commissie gaf aan dat het eigenlijk gek was dat we daar zaten." Zelf was de moeder blij met hun advies dat het samenwerkingsverband beter moest luisteren. Ook benadrukte moeder dat het de bedoeling was om er echt samen uit te komen door een echte oplossing te bedenken. Dus geen middenweg. Als het de partijen niet lukte, zou de Commissie de zaak alsnog formeel behandelen.

Bierkaai

Moeder deed alles op eigen inzicht en kracht. Ze ervaarde het als zeer intensief. Ook omdat het voor haar voelde als strijden tegen het systeem. “Een systeem waarin gebakken zit dat duurdere kinderen het eerst weg moeten. Dat zag je ook tijdens de behandeling. Aan de ene kant iemand die er voor het kind zit, dat was ik, en aan de andere kant degenen die op de centen letten, het samenwerkingsverband. Die belangen zijn bijna niet te verenigen.”
Toch streed ze met succes tegen het systeem en gelukkig stond ze hierin met de school op één lijn. Het is moeder gelukt om tot acceptabele overeenstemming te komen. Voor andere ouders is het mooi om te zien dat het echt zin heeft. "Ga altijd voor rechtvaardigheid, ook al lijkt het systeem nog zo sterk en voelt het als vechten tegen de bierkaai.”

Les

Nu ze haar verhaal heeft gehouden, hoopt ze dat ze het wat meer los kan laten. Alhoewel, dat loslaten blijkt voor haar toch lastig. “Omdat ik zo blij ben dat ik het heb gedaan, houdt het me nog steeds bezig. In positieve zin. Strijdvaardig om ook andere ouders te helpen. Ik ben aan het kijken hoe ik met alle kennis en ervaring die ik heb opgedaan anderen kan helpen. Bijvoorbeeld hoe je behandeling door een Commissie kan voorkomen en er juist samen uit kan komen. En hoe belangrijk het is om een eigen en compleet dossier op te bouwen. Dan kan je anderen van de juiste informatie voorzien om een juiste beslissing te nemen.” Ze hoopt dat iedereen van haar ervaringen leert. “Het zou mooi zijn als we de menselijkheid van systemen kunnen laten winnen.”

Bovenstaand praktijkverhaal beschrijft een persoonlijke ervaring.

De afbeelding boven dit artikel heeft geen betrekking op deze zaak.