Beroep tegen schorsingen als ordemaatregel gegrond. De werkgever heeft de werknemer niet in redelijkheid kunnen schorsen.

Samenvatting

Situatie

De werknemer is administratief medewerker. Zij zit ook in de medezeggenschapsraad (MR). De werknemer maakt een e-mailaccount voor de MR aan en deze communiceert vervolgens met de ouders van de school. Nadat de werkgever dit merkt, ontzegt hij de werknemer de toegang tot de school. Hij schorst de werknemer voor vier weken vanwege het aanmaken van het e-mailaccount en omdat er sprake zou zijn van een verstoorde verhouding tussen de werknemer en de directeur van de school. Tijdens de schorsing ontdekt de werkgever andere zaken die de werknemer verkeerd zou hebben gedaan en hij verlengt de schorsing met vier weken. Hierna meent de werkgever dat voor terugkeer van de werknemer mediation moet worden gedaan en volgt er een schorsing voor drie maanden. De werknemer gaat in beroep tegen de drie schorsingen.

Uitspraak van de Commissie

Het beroep tegen de drie schorsingen is gegrond.

Toelichting

Hetgeen de werkgever ten grondslag heeft gelegd aan de eerste twee schorsingsbesluiten is onvoldoende om deze te dragen. De werkgever stelt dat de werknemer haar werk goed doet. Tegelijkertijd betekent de kritiek die hij levert dat zij niet goed functioneert. In zo’n situatie ligt het op de weg om een traject te starten tot verbetering van het functioneren. Een schorsing is hiervoor niet bedoeld. Voor de derde schorsing geldt in feite hetzelfde. Daar komt bij dat het de bedoeling was dat een mediation zou worden gestart. Niet in te zien valt waarom de werknemer in die situatie dan niet op het werk zou mogen komen.