Beroep tegen weigering tijdelijke uitbreiding om te zetten in vast BVE

Samenvatting

Werknemer stelt volledig in vaste dienst te zijn omdat hij in de uitbreiding reguliere werkzaamheden verrichtte. Hij voert aan dat er sprake is van deeltijdontslag. Art.l H-19 CAO-BVE bepaalt dat op de tijdelijke uitbreiding de artikelen H-14 tot en met H-18 CAO-BVE  van overeenkomstige toepassing zijn. Art. H-12 CAO-BVE, dat ziet op de arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd, is dus niet van toepassing. Dit houdt naar het oordeel van de Commissie in dat om te bepalen of een tijdelijke uitbreiding is toegestaan niet van belang is wat de feitelijke aard van deze werkzaamheden is doch slechts de duur van de uitbreiding en/of het aantal opeenvolgende uitbreidingen dat is toegestaan. Dientengevolge staat de CAO-BVE toe om reguliere werkzaamheden te verrichten in een tijdelijke uitbreiding. Nu er in casu geen sprake is van overschrijding van de 3-jaar termijn, zelfs niet van opeenvolgende tijdelijke uitbreidingen, is de tijdelijke uitbreiding per 01-07-2004 van rechtswege geëindigd. De bestreden brief van de werkgever behelst dan ook niet meer dan een - terechte - afwijzing van het verzoek van de werknemer tot omzetting van de uren in tijdelijke uitbreiding in een vast dienstverband, hetgeen een niet voor beroep vatbare beslissing is.
Beroep niet-ontvankelijk.