Bij een disciplinaire overplaatsing moet de werkgever motiveren waarom de feiten die eraan ten grondslag liggen, plichtsverzuim opleveren.

Samenvatting

Situatie
Na signalen over onveilig gedrag en een klacht tegen de werknemer, stelt de werkgever een onderzoek in. De werknemer is, met zijn instemming, vrijgesteld van werkzaamheden. Na ontvangst van de adviesrapportage van de integriteitsfunctionaris van de hogeschool, legt de werkgever de werknemer de disciplinaire maatregel van overplaatsing op. De werknemer is het eens met de overplaatsing als zodanig maar niet met het disciplinaire karakter daarvan.

Uitspraak van de Commissie
Het beroep is gegrond. 

Toelichting
De signalen en de klacht zien vooral op het functioneren van de werknemer in zijn hoedanigheid van teamleider. Maar hij is al enige tijd geen teamleider meer. Het rapport is, afgezien van de klacht, gebaseerd op anonieme verklaringen waartegen de werknemer zich niet kon verweren. Dit vormt een te magere basis om tot plichtsverzuim te concluderen. Er is veeleer sprake van het niet goed functioneren van de werknemer in zijn rol van teamleider.
Als er al sprake zou zijn van plichtsverzuim, is het opleggen van een disciplinaire maatregel een te zware sanctie, omdat er al meerdere maatregelen genomen waren (vrijstelling van werk, coaching). Ook waren alternatieven voorhanden, zoals een overplaatsing op vrijwillige basis.