Klacht over noemen uithuisplaatsing en fysiek aanraken; VO

Samenvatting

Moeder klaagt erover dat mentor zich jegens haar dochter heeft uitgesproken over uithuisplaatsing. Vaststaat dat de mentor gesproken heeft over uithuisplaatsing als een mogelijke oplossing voor jongeren met problemen thuis. Vanwege de specialistische zorgvraag lag het in dit geval voor de hand om te verwijzen naar professionele hulpverlening. Er is geen twijfel aan de oprechte bedoelingen van de mentor en haar betrokkenheid met de leerling. Echter, het uiterste middel van uithuisplaatsing is zo ingrijpend en de term is zo betekenisvol, dat de mentor deze term had dienen te vermijden. Daarbij komt dat de mentor had moeten beseffen dat de informatieverwerking bij de leerling anders werkt door haar lage IQ. De mentor had moeten begrijpen dat het noemen van uithuisplaatsing zelfs in een verkenning van mogelijkheden bij de leerling het beeld kon oproepen, dat het al werkelijkheid was. De klacht hierover is derhalve gegrond.  Moeder klaagt erover dat de leraar techniek haar dochter heeft betast. De docent heeft de leerling eerst verbaal en toen zij niet luisterde fysiek proberen te verhinderen het schoolgebouw in te gaan tijdens de pauze. Een fysieke aanraking van de schouder of rug is een geëigende en geaccepteerde manier om de toegang te verhinderen. De docent heeft niet ontkend dat hij de leerling heeft aangeraakt toen hij haar tegen wilde houden. Partijen verschillen wel van mening over de wijze waarop de leerling is aangeraakt. Docent zegt dat hij haar schouder geraakt heeft en volgens klaagster heeft hij haar rug betast naar beneden toe. Niet is uit te sluiten dat de hand is verschoven, omdat zowel de docent als de leerling bewogen. In deze omstandigheden is dit niet verwijtbaar en niet te kwalificeren als betasten. De klacht hierover is ongegrond.